ملکه ی زیباوغمگین
پاییز ملکه ی زیباوغمگینی ست پشت پنجره ی قصردلتنگی ها... که غروب ها باشهادت هربرگ شمعی روشن می کند به یادمعشوقه اش که یک روزبه سفررفت وهیچوقت برنگشت... دنیاغلامی
غروب های پاییز
ساعت هارابه عقب می کشند امشب یک ساعت بیشتر می فهمم که نیستی .... تنهایی ام بغض می کند می خندد روی خرده شیشه هامی ایستد... شهریور می میرد ودخترش پاییز متولدمی شود... دختری که هیچوقت مادرش راندیده غروب های سختی خواهدداشت ... دنیاغلامی
مهر
مهر سرشار از یاد سبز همکلاسی هاستماه تولدآبی ترین دوستی هاباسبدی پرازنارنج وشعر مهر ، لبخند نوعروس زیبایی ستکه پیراهنی ازبرگ های نارنجی می پوشد می رقصدو چشم هایشنگاتیوی ازدریاست.. دنیاغلامی
تنهایی سرخ
ثانیه های آخرشهریوراست برگ هاپرازاضطراب افتادن هستند درحیاط خلوت رویاهایم نشسته ام تنهاییم طعم یک سیب سرخ می دهد من وپله ها هرروزنبودنت راگریه می کنیم زودبرگرد.... دنیاغلامی
درنا
درخلیج سبزچشمانت لنجی ست که دربندرآبی خاطراتم همیشه دررفت وآمداست ... وشانه هایت جزیره ای که روی آن درنایی خسته خواب کوچ می بیند.. ودستانت ... دستانت پرازاکتشاف مهربانی ست .. دنیاغلامی
لبخندانار
پاییز زن دل شکسته ای است بابغضی نارنجی برگ هارابدرقه می کندو به لبخندانارسلام می دهد.. دنیاغلامی
مرگ تدریجی
تنهایی بریده شدن شاهرگ احساسم است باتیغ کندغم نیامدنت دردداردمی فهمی ؟ دلتنگی مرگی تدریجی ست ... دنیاغلامی
تبعید
امروزرکه بااشک هایم روزهای نبودنت راحساب می کردم دلم برای سادگی زنانه ام سوخت چه قدرروی قول های مردانه ات حساب می کردم ... بازسیب خوردم تاتبعیدشوم خداکاش برگردم ... دنیاغلامی
اتفاق خیس نارنجی
همسایه دیواربه دیوارپاییزاست خرمالویی کال پراز ترس نرسیدن خوشه ای انگور پرازدلهره ی چیدن یک اتفاق خیس نارنجی است شهریور مثل گریه وسط خندیدن یک شعرناتمام است مثل من پرازبغض تاهمیشه توراندیدن ... دنیاغلامی
مرگ شاعرانه
وقتی تونیستی تولد همان مرگ است فقط کمی شاعرانه تر.. وشمعهاهنوزشعرند باسطرهای خیس کلافه تر... ومن ..... بدون تو سال هاست که من نیستم درغم سنگین نبودنت مرده ام ... دنیاغلامی
گلدان حسن یوسف
وقتی برگشتی حال مرا از دیوار اتاقم بپرس که هرشب تاصبح با اودردودل می کنم ... حواست به گل های بالکن باشد من دلتنگی هایم را درگلدان حسن یوسف دفن می کنم ... دنیاغلامی
لاک سیاه
زن ها خنده ها گریه ها خستگی ها تنهایی ها و بی قراری هایشان را را لاک می زنند... حالا به زنی فکرکن که سال هاست لاک سیاه می زند... دنیاغلامی
بهانه ی دنباله دار
زیر صاعقه ی ناگهانی سکوتاحساسم ترک برداشته با من حرف بزنای بهانه ی دنباله داربرگ خسته ...طاقت دو پاییز را ندارد... دنیاغلامی
طعم یک سیب درصبح بارانی
پنجره پلک هایش رابازمی کند اتاقم پرازعطرپاییزمی شود... بوسه های قلم به روی کاغذ طعم یک سیب درصبح بارانی ست ... آه....از شنبه های بی تو که گیج تنهایی ست .. دنیاغلامی