برکه

کوهنوردها قلّه ای را که فتح می کنند

هنگام برگشتن خوشحال اند

امّا رود خسته ای که از  مسیر دریا برگردد

تنهایی اش بین سنگریزه ها ترک می خورد

بدون تو قوی سپیدم !

 برکه قفس است

با این همه هنوز هم

وقتی طوفان می شود

سراسیمه به ساحل می دوم

و دلواپس کشتی ای  می شوم

که تو در آن روبروی او نشسته ای

عجیب نیست ؟

# دنیا غلامی

پ .ن :

دانلود