بادام سوخته

غم هزار جمعه در چشمهای دوشنبه نشسته بود

برف پاک کن ها با گریه دست تکان می دادند

و سایه ی زنی وسط خیابان

ودکا می نوشید و بلند می خندید

صفحه را ورق می زنم

فصل اوّل کتاب به پایان رسیده است

چشم هایم را می بندم

باران می آید

آن مرد نمی آید

سرخ ترین ساعت تنهایی ست

و بوی 1 1 می آید

از مزرعه ای که به آتش کشیده ای ...

# دنیا غلامی

پ .ن :

دانلود