دوست دور

بهار کودکی ام

سفره ای بود که در خانه ی پدربزرگ پهن می شد

آشنا ها را دور هم جمع می کرد و

غریبگی ها راکم

رقص ماهی ها درتنگ

بوی سبزه ی تازه

شوق بچّه ها برای عیدی گرفتن

اسکناس های تانخورده ی لای قرآن

بهار روسریّ آبی ّمادر بزرگم بود

که عطر مهربانی می داد

بهار نوجوانی ام

شاخه گلی بود

که لحظه ی تحویل سال هدیه می گرفتم

وحالا بهار

فقط خاطره ی محوی ست

که ازدور

برایم دست تکان می دهدو

دور می شود

تونیستی

جای سینا کنار هفت سین خیلی خالی ست

وعید ازگوشه ی چشم شمع ها می چکد

روی دفترم

وشعرم آه

بوی آه ها

و های های بی کسی می دهد

دوست دور

از دور سلام ...

#دنیا غلامی