
گفت: تو او را به یاد من می آوری
خندیدم و آهنگ را بیشترکردم
- می دانی ؟
زن ها مهربانند
آنقدر که
حتّی اگر سنگ بزرگی از بالای کوه
روی سرشان بیاندازی
با پیشانی شکسته که از آن خون می چکد
باز هم تو را دوست دارند
هیچوفت گُلی را لگد نکن
کفش هایت تو را نمی بخشند...
# دنیا غلامی
پ.ن:
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی