

دیر می آیی
زود می روی
کیک جمعه ی نبودنت غمگین است
خانه سرنگی از هواست
که نفس کشیدنش درد دارد
می لرزم
می لرزم
و در نقّاشی ام خورشید می کشم
زن ها بلد نیستند بد باشند
سایه ام پشت پنجره فریاد می زند
آهای پسر همسایه
فردا مرد خوبی باش ...
# دنیا غلامی
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی