چشم هایم
ای شیروانی ها ی
همیشه خیس رشت ..
بازشماماندیدو
غم خاطره های بی بازگشت ...
یادآن شبی که
درباورتان پشیمان بود
درحیرت دیگران
عاشقانه برمی گشت ..
زیرطعنه هاشکسته می خندید
درکوچه های سبزبخشش وگذشت ...
عشق سرعت بود
ازشماهم سریع گذشت
سریعترازفاصله ی
کرمانشاه تا ماه دشت ...
اینبارماجرافرق داشت
آی عشق
مجنون نبودو
لیلای قصّه
بی صداشکست ...
#دنیاغلامی
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی