پری که گیر افتاده
بین اضطراب شاخه های درخت توت
تلخ ترین یادگاری برای پرنده هاست
وکوچ های بی خداحافظی
بی رحمانه ترین انتقام آدم ها...
چشم های دوستت دارم بغض می کند
وقتی می بیند
من دلم حتّی برای دلتنگ شدن
برای تو دلتنگ می شود...
چه کسی می داند؟
شایدکوه
انسانی بوده که
ازبی مهری آدمها دلش به درد آمده
یک شب آرزوکرده
فردا که بیدارشد
ببیند جنسش ازسنگ شده است ...
#دنیا غلامی
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی